{"id":753,"date":"2016-04-25T17:16:21","date_gmt":"2016-04-25T15:16:21","guid":{"rendered":"http:\/\/test.pieszkow.hostilla.pl\/?p=753"},"modified":"2017-11-28T22:46:13","modified_gmt":"2017-11-28T21:46:13","slug":"nasza-historia","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/test.pieszkow.hostilla.pl\/?p=753","title":{"rendered":"NASZA HISTORIA"},"content":{"rendered":"

Dawne nazwy miejscowo\u015bci:<\/strong><\/p>\n

Peschendorf – 1287,\"Mapa<\/a><\/p>\n

Beczcendorf – ok. 1300,<\/p>\n

Pettendorf – 1335,<\/p>\n

Peczendorf, Peczkindorf – 1359,<\/p>\n

Peczkindorf, Pleczkondorf – 1360,<\/p>\n

Petzendorf – 1519,<\/p>\n

Petschkendorf – 1789,<\/p>\n

Petschkendorf Nieder-, Miettel-, Ober-1873,<\/p>\n

do 1945 r.u\u017cywano te\u017c nazwy Przysi\u00f3\u0142ka Herbowice.<\/p>\n

Historia wsi i d\u00f3br:<\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wed\u0142ug Konrada Klose wie\u015b za\u0142o\u017cona zosta\u0142a ok. 1280 r. przez pierwszego lokatora Pexscho, (Petschko), od imienia kt\u00f3rego wzi\u0119\u0142a nazw\u0119. Drugi lokator Heinrich, wzmiankowany 25 lutego 1287 r. nazwa\u0142 j\u0105 Heinersdorf, ale nazwa ta nie przyj\u0119\u0142a si\u0119. Osada wymieniona w ksi\u0119dze fundacyjnej \u201eLiber Fundationis\u201d z 1305 r. jako lokowana na prawie niemieckim, wzmiankowana by\u0142a nast\u0119pnie w 1335, 1357 i 1359 r. W 1359 r. po wieloletnim sporze z ksi\u0119ciem legnickim Wac\u0142awem I znalaz\u0142a si\u0119 w posiadaniu ksi\u0119cia brzeskiego Ludwika I, jako cz\u0119\u015b\u0107 spadku odziedziczonego po ojcu Boles\u0142awie III. Wed\u0142ug spisu z 1613 r. sporz\u0105dzonego dla ksi\u0119stwa legnickiego w Pieszkowie mieszka\u0142o 19 kmieci, 5 zagrodnik\u00f3w i 6 cha\u0142upnik\u00f3w. Po zako\u0144czeniu wojny trzydziestoletniej we wsi pozosta\u0142o tylko 15 rodzin (ok. 80-90 os\u00f3b) i wiele zagr\u00f3d by\u0142o opuszczonych. W 1789 r. osada liczy\u0142a 13 kmiecych gospodarstw pa\u0144szczy\u017anianych, 7 wolnych i 12 zagrodnik\u00f3w om\u0142ockowych, 4 pastuch\u00f3w i 11 wyrobnik\u00f3w.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pierwszymi znanymi w\u0142a\u015bcicielami maj\u0105tku ziemskiego byli Benuschius i Henryk z \u017bar, kt\u00f3rzy 27 wrze\u015bnia 1359 r. sprzedali za 64 grzywny braciom Henczlinowi (Henkschlinowi), Teodorykowi, Piotrowi prezbiterowi, Tammowi i Niczkowi de Redirn (von Redern) 6 \u0142an\u00f3w i 4 pr\u0119ty oczynszowane oraz 8 miar i 9 szefli j\u0119czmienia rocznego czynszu ze swych d\u00f3br w Pieszkowie. 28 wrze\u015bnica 1359 bracia de Redirn kupili dalsze 4 grzywny rocznego czynszu od Botho de Bruchaksdorf, kt\u00f3ry naby\u0142 go niegdy\u015b od Benuschia i Henryka z \u017bar.Proces wykupu d\u00f3br prowadzili tak\u017ce w 1360 r. i tak 16 marca odkupili za 123 grzywny od Henryka z \u017bar opraw\u0119 wdowi\u0105 jego \u017cony Dobirki (Dobirca) licz\u0105c\u0105 12 \u0142an\u00f3w oczynszowanych i 5 pr\u0119t\u00f3w oraz 2 place pod budow\u0119 domu, a 30 wrze\u015bnia od Anny c\u00f3rki nie\u017cyj\u0105cego Henczlina z \u017bar 4 grzywny rocznego czynszu dziedzicznego, z kt\u00f3rego 2 grzywny nale\u017ca\u0142y si\u0119 jej z d\u00f3br brata Henryka z \u017bar.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Przypuszcza\u0107 nale\u017cy, \u017ce w tym czasie stan w\u0142asno\u015bciowy by\u0142 w Pieszkowie bardziej skomplikowany. W\u0142o\u015bci mia\u0142a tu tak\u017ce Ma\u0142gorzata \u017cona Apeczki de Wedrow, kt\u00f3ra 12 kwietnia 1360 r. sprzeda\u0142a za zgod\u0105 m\u0119\u017ca 12 \u0142an\u00f3w i 5 pr\u0119t\u00f3w oczynszowanych wraz z czynszem dziedzicznym, dwoma placami, s\u0105downictwem prowincjonalnym, wszystkimi obci\u0105\u017ceniami i prawem alienacji. Inn\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105 by\u0142a te\u017c Selstrengyne, kt\u00f3ra 22 lipca 1360 r. sprzeda\u0142a ze swych d\u00f3br w Pieszkowie 4 grzywny rocznego czynszu Peszowi Heckil.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W 1402 r. folwark w Pieszkowie nale\u017ca\u0142 do Agnieszki, wdowy po Ottonie Hoffie, kt\u00f3ra 2 marca sprzeda\u0142a z niego grzywn\u0119 czynszu zarz\u0105dcom ko\u015bcio\u0142a na lubi\u0144skim zamku. W 1453 r. dziedzicem d\u00f3br by\u0142 Hans Nostitz z Siedlec, w 1499 r. wsp\u00f3\u0142dziedzicem Melchior Magnes. Przed 1789 r. w\u0142a\u015bcicielami posiad\u0142o\u015bci ziemskiej by\u0142y rodziny von Hund i von Wehner, a w 1789 r. hrabia von Posadowski-Wehner, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142 dom pa\u0144ski i trzy folwarki. W 1830 r. maj\u0105tek zaj\u0119ty na rzecz skarbu pa\u0144stwa (zapewne za d\u0142ugi), stanowi\u0142 w\u0142asno\u015b\u0107 hrabiego von Pfeil. W 1845 i 1848 r. nale\u017ca\u0142 do pana Beloch, w l. 1867 i 1870 podporucznika Wilhelma Juliusa Schr\u00f6der. Przed 1873 r. nast\u0105pi\u0142 w\u0142asno\u015bciowy podzia\u0142 d\u00f3br na dwie cz\u0119\u015bci. Petschkendorf przej\u0105\u0142 bankier Joseph Friedl\u00e4nder z Wroc\u0142awia, Nieder Petskendorf Friedrich Lichey.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W kolejnych latach podzielono posiad\u0142o\u015b\u0107 na trzy cz\u0119\u015bci, odpowiadaj\u0105ce prawdopodobnie wcze\u015bniej wzmiankowanym folwarkom, by\u0142y to Pieszk\u00f3w \u015arodkowy, G\u00f3rny i Dolny (Mittel-, Nieder- i Ober Petschkendorf).W latach 1886-1912 w\u0142a\u015bcicielem folwarku Mittel Petschkendorf by\u0142 podporucznik rezerwy Hubert von Weigel z Gorzelina, przy czym od 1898 r. nale\u017ca\u0142 do niego tak\u017ce folwark Ober Petschkendorf, a od 1905 r. jeszcze dodatkowa w\u0142asno\u015b\u0107 rolna (Rustikalbesitz). Od 1917 r. dominium to pozostawa\u0142o w posiadaniu Toni von Weigel z Gorzelina, a nast\u0119pnie od 1920 r. Paula Becka, b\u0119d\u0105c w zarz\u0105dzie Alice von Lorentz z domu Beck, kt\u00f3r\u0105 w 1926 r. wzmiankowano jako w\u0142a\u015bcicielk\u0119.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W 1930 r. \u015arodkowy i G\u00f3rny Pieszk\u00f3w znajdowa\u0142 si\u0119 w r\u0119kach F.M. Hoffmana i A. Nieke. Wkr\u00f3tce nast\u0105pi\u0142 jednak ponowny podzia\u0142 maj\u0105tku Mittel- i Ober Petschkendorf. W l. 1934-1937 r. Pieszk\u00f3w \u015arodkowy nale\u017ca\u0142 do Wernhera Margulla Landwirta, Pieszk\u00f3w G\u00f3rny natomiast zosta\u0142 prawdopodobnie w\u0142\u0105czony do maj\u0105tku gminy. Oba folwarki nastawione by\u0142y na hodowl\u0119 byd\u0142a, \u015bwi\u0144 i upraw\u0119 ro\u015blin okopowych.Pieszk\u00f3w Dolny (Nieder Petschkendorf) dzier\u017cawiony przez Winkelmanna, od 1886 r. znajdowa\u0142 si\u0119 w posiadaniu rotmistrza Richarda von Decker, kt\u00f3ry przed 1898 r. w\u0142\u0105czy\u0142 go do maj\u0119tno\u015bci Zwierzyniec (Herrschaft Dittersbach), obok maj\u0105tk\u00f3w w Zwierzy\u0144cu (Dittersbach) i Niemstowie G\u00f3rnym (Ober Herzogswaldau) oraz folwark\u00f3w w Niemstowie Podg\u00f3rzu (Vorwerk Oberhof) i Mi\u0142osnej (Ischerei). Folwark w Pieszkowie Dolnym dzier\u017cawiony przez Otto Trautmana od 1917 r., mia\u0142 udzia\u0142y w mleczarni i krochmalni w Niemstowie-\u0141azku (Rodeh\u00e4user) oraz cukrowni w Lubinie. W 1930 r. nale\u017ca\u0142 do Saschy Pfotenhauer z domu von Decker, w\u0142a\u015bcicielki maj\u0105tku w Niemstowie Podg\u00f3rzu (Dittersbach Oberhof), a w 1937 r. do G\u00fcntera Michaelis-Hauswaldt. Folwarkowi towarzyszy\u0142y ogrody, a gospodarstwo nastawione by\u0142o na hodowl\u0119 byd\u0142a i \u015bwi\u0144.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O Ecclesie de Pettendorf wspominano po raz pierwszy w wykazach dziesi\u0119cin nuncjusza Galharda z ok. 1335 r. W 1493 r. wymieniono plebana Stefana Wesmera, w 1587 r. pastora Romanusa Kittel.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 wraz z wie\u017c\u0105 spalony w czasie wojny trzydziestoletniej w 1634 r. Z protoko\u0142\u00f3w wizytacji z l. 1654-55 wynika, \u017ce ch\u00f3r i zakrysti\u0119 nakryto prowizorycznym dachem, aby umo\u017cliwi\u0107 odprawianie nabo\u017ce\u0144stw. Brakowa\u0142o jednak \u0142awek i chrzcielnicy,a tymczasow\u0105 ambon\u0119 zbito z desek. Zniszczone by\u0142y tak\u017ce plebania, szko\u0142a i dom zakrystiana. Ko\u015bci\u00f3\u0142 odnowiony po 1655 r. i wyposa\u017cony w 1696 r. w chrzcielnic\u0119, sp\u0142on\u0105\u0142 ponownie 11 lipca 1725 r. od uderzenia pioruna. Odbudowany i zbarokizowany w 1726 r.przez cesarskiego rotmistrza Christiana Bauera von Bergfeld, zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony w 1727 r. W 1938 r. w czasie prowadzonych w ko\u015bciele prac remontowych, odkryto drewniane rze\u017aby pochodz\u0105ce prawdopodobnie z o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego, z czasu przed 1530 r. Do k. XIX w. patronat nad ko\u015bcio\u0142em sprawowali w\u0142a\u015bciciele Pieszkowa \u015arodkowego. \u015awi\u0105tynia od ok. 1530 do 1945 r. nale\u017ca\u0142a do ewangelik\u00f3w.<\/p>\n

Uk\u0142ad przestrzenny wsi:<\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Siedlisko wsi po\u0142o\u017cone przy drodze prowadz\u0105cej z Raszowej do Lubina. Uk\u0142ad wsi ulicowy, o trzonie wyznaczonym przez lokaln\u0105 drog\u0119 biegn\u0105c\u0105 na osi wsch.-zach., krzy\u017cuj\u0105c\u0105 si\u0119 z traktem lubi\u0144skim. W \u015brodkowej cz\u0119\u015bci wsi, przy skrzy\u017cowaniu dr\u00f3g znajduje si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142, s\u0105siaduj\u0105cy od wsch. z zespo\u0142em dworskim. Relikty dw\u00f3ch innych zespo\u0142\u00f3w folwarcznych usytuowane s\u0105 na wschodnim i zachodnim kra\u0144cu wsi. Zabudowa zagrodowa rozlokowana wzd\u0142u\u017c drogi wiejskiej, po obu jej stronach. Ko\u015bci\u00f3\u0142 orientowany, jednonawowy, z wie\u017c\u0105 zach. i niewyodr\u0119bnionym prezbiterium posadowiony w obr\u0119bie dawnego cmentarza przyko\u015bcielnego, kt\u00f3rego obrys pozostaje s\u0142abo czytelny ze wzgl\u0119du na fragmentaryczne zachowanie muru ogrodzeniowego, w cz\u0119\u015bci rekonstruowanego.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Przy ko\u015bciele niekomponowana skupina klon\u00f3w pospolitych oraz d\u0105b i dwie lipy posadzone prawdopodobnie pierwotnie przy obecnie niezachowanej furcie cmentarnej. W rekonstruowany odcinek muru cmentarnego wmurowane p\u0142yty nagrobne. Relikty trzech historycznie potwierdzonych folwark\u00f3w: Ober- Mittel- i Nieder Petschkendorf, obecnie s\u0142abo czytelne w uk\u0142adzie wsi.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Najlepiej zachowany przestrzennie zesp\u00f3\u0142 \u015brodkowy (Mittel Petschkendorf), usytuowany w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie ko\u015bcio\u0142a. Ca\u0142kowitej degradacji uleg\u0142a jednak zabudowa, z kt\u00f3rej zachowa\u0142a si\u0119 jedynie oficyna mieszkalna nr 19 a, z tablic\u0105 herbow\u0105 z pocz. XIX w. wt\u00f3rnie wmurowan\u0105 w balustrad\u0119 tarasu, stodo\u0142a z pocz. XIX w. oraz cz\u0119\u015b\u0107 innych budynk\u00f3w gospodarczych – obecnie w ruinie. Zatarta zosta\u0142a tak\u017ce pierwotna kompozycja przestrzenna zespo\u0142u, poniewa\u017c w jego obr\u0119bie usytuowano nowe, wsp\u00f3\u0142czesne budynki gospodarcze i tzw. \u201ekom\u00f3rki\u201d, o formach ca\u0142kowicie koliduj\u0105cych z zabudow\u0105 historyczn\u0105.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Nie zachowa\u0142y si\u0119 te\u017c \u017cadne relikty parku, opisywanego w \u017ar\u00f3d\u0142ach.W jeszcze wi\u0119kszym stopniu zdegradowane zosta\u0142y dwa pozosta\u0142e za\u0142o\u017cenia folwarczne: (Nieder Petschkendorf) na wsch. kra\u0144cu wsi i (Ober Petschkendorf) na kra\u0144cu zach., kt\u00f3rych uk\u0142ad przestrzenny jest obecnie nieczytelny, a zabudowa wskutek rozbi\u00f3rek i przebud\u00f3w utraci\u0142a cechy stylowe<\/p>\n

Poni\u017cej zamieszczony jest historyczny opis Pieszkowa napisany przez Grete Kusche z domu Lehmann i Waltera Lehmann\u00a0 <\/strong><\/p>\n

Tekst przet\u0142umaczony z orygina\u0142u i udost\u0119pniony dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci ks. proboszcza Wojciecha Skowrona<\/span>
\n<\/strong><\/p>\n

K R O N I K A\u00a0\u00a0\u00a0 W I E J S K A \u00a0\u00a0 P I E S Z K O W A<\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pieszk\u00f3w \u2014\u2014 tak nazywa\u0142a si\u0119 nasza rodzinna wie\u015b w powiecie Lubin na Dolnym \u015al\u0105sku. Podobno nazwa naszej wsi pochodzi od patrona i posiadacza d\u00f3br, kt\u00f3rego nazwisko brzmia\u0142o Petschko. Podobno byt on r\u00f3wnie\u017c fundatorem ko\u015bcio\u0142a w XIV lub na pocz\u0105tku XV stulecia. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ten sp\u0142on\u0105\u0142 od uderzenia pioruna w roku 1726 i zosta\u0142 ponownie odbudowany w przeci\u0105gu 2 lat (?)<\/p>\n

W dniu 28.10.1728 zosta\u0142 on ponownie po\u015bwi\u0119cony. Dwusetn\u0105 jego rocznic\u0119 stanowi\u0142 rok 1928. Sama miejscowo\u015b\u0107 by\u0142a zabudow\u0105 typu szeregowego b\u0105d\u017a \u0142a\u0144cuchowego, po\u0142o\u017cona w niewielkiej dolinie \u2014 otoczona \u0142\u0105kami i lasami. Oddalona by\u0142a o 6 km od miasta powiatowego\u00a0 Lubina i 20 km od miasta wojew\u00f3dzkiego Legnicy.<\/p>\n

Miejscowo\u015b\u0107 przeci\u0119ta by\u0142a drog\u0105 wiod\u0105c\u0105 z Lubina przez Osiek i w dalszym ci\u0105gu przez Raszow\u0105, Lipiny i Przedborze. (Ta ostatnia miejscowo\u015b\u0107 by\u0142a nasz\u0105 stacj\u0105 kolejow\u0105).
\nZ Przedborza droga wiod\u0142a dalej do drogi g\u0142\u00f3wnej Legnica \u2014 Lubin. R\u00f3wnolegle do naszej wiejskiej drogi pluska\u0142 sobie strumyk zasilany przez liczne \u017ar\u00f3de\u0142ka i ma\u0142e rowy,a przed rokiem 1930 wyst\u0119puj\u0105cy z brzeg\u00f3w wskutek intensywnych opad\u00f3w i zalewaj\u0105cy ni\u017cej po\u0142o\u017cone gospodarstwa rolne w dolnej cz\u0119\u015bci wsi.<\/p>\n

Po wykonanej w roku 1932 melioracji i wybudowaniu wodoci\u0105gu ten stan rzeczy uleg\u0142 zmianie. Droga prowadz\u0105ca w poprzek naszej gminy podzieli\u0142a wie\u015b na cz\u0119\u015b\u0107 g\u00f3rn\u0105 i doln\u0105. Przy samej drodze wiejskiej uszeregowa\u0142y si\u0119 tu i tam zagrody wiejskie w nieregularnych odst\u0119pach. Pomi\u0119dzy mini sta\u0142y jeszcze mniejsze przybud\u00f3wki i domki do\u017cywotnie. W samym \u015brodku ma\u0142ego placyku bezpo\u015brednio przy drodze ruchu sta\u0142 pomnik wojenny. Wok\u00f3\u0142 niego grupowa\u0142y si\u0119 w kierunku dolnej cz\u0119\u015bci wsi pi\u0119kna wielka plebania ze stodo\u0142\u0105 i budynek stajenny. Zamieszkiwa\u0142y j\u0105 nauczyciele i gminne piel\u0119gniarki.<\/p>\n

Nasza gmina nie posiada\u0142a w\u0142asnego proboszcza i by\u0142a przy\u0142\u0105czona do gminy ko\u015bcielnej w Osieku.
\nBezpo\u015brednio obok sta\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 w otoczeniu cmentarza. Pierwotnie byt to ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i mia\u0142 bardzo pi\u0119kny o\u0142tarz, a tak\u017ce bardzo pi\u0119kn\u0105 rzadk\u0105 chrzcielnic\u0119. Jak na naszych oko\u0142o pi\u0119ciuset cz\u0142onk\u00f3w gminy byt on do\u015b\u0107 du\u017cy, mia\u0142 dwie galerie i dobrze utrzymane organy na g\u00f3rnej galerii. Podczas dni s\u0142onecznych, \u015bwi\u0105tecznych i festynowych rozbrzmiewa\u0142y trzy dzwony. Jeden z nich codziennie rano w po\u0142udnie i wieczorem.<\/p>\n

Ch\u00f3r ko\u015bcielny pod kierownictwem kantora Gaede\u2019go przyczynia\u0142 si\u0119 znacznie do upi\u0119kszania uroczystych mszy.
\nNa lewo od wej\u015bcia do ko\u015bcio\u0142a sta\u0142a remiza stra\u017cacka. Do niej jak r\u00f3wnie\u017c do posiad\u0142o\u015bci ko\u015bcio\u0142a przylega\u0142y w\u0142o\u015bci patrona \u2014 zwane Mittelhof (dos\u0142ownie \u015bredni dw\u00f3r).
\nNaprzeciwko ko\u015bcio\u0142a znajdowa\u0142a si\u0119 nasza jednoklasowa szko\u0142a z mieszkaniem, stajni\u0105 i stodo\u0142\u0105 g\u0142\u00f3wnego nauczyciela Gaede\u2019go , kt\u00f3ry opr\u00f3cz bardzo pi\u0119knego, dobrze piel\u0119gnowanego przez \u017con\u0119 ogrodu,\u00a0 mia\u0142 jeszcze stacj\u0119 meteorologiczn\u0105 i byt r\u00f3wnie\u017c pszczelarzem.<\/p>\n

65 dzieci uczy\u0142o dw\u00f3ch nauczycieli. Stacja meteorologiczna, kt\u00f3r\u0105 nam dzieciom wolno by\u0142o cz\u0119\u015bciowo obejrze\u0107 pod nadzorem pana nauczyciele Gaede’go, dawa\u0142a wszystkim dzieciom wgl\u0105d w meteorologi\u0119<\/p>\n

Przy stodole szkolnej sta\u0142 r\u00f3wnie\u017c do\u015b\u0107 blisko drogi ruchu domek nocnego str\u00f3\u017ca. Stanowisko to by\u0142o jeszcze do roku 1945 obsadzone – ku utrapieniu m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\n

Na placu wiejskim sta\u0142y jeszcze w kierunku g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci wsi, na lewo i na prawo od drogi wiejskiej po jednej gospodzie. Jedna nale\u017ca\u0142a do pana Koschela, kt\u00f3ry opr\u00f3cz tego zajmowa\u0142 si\u0119 jeszcze stolarka i nieco gospodarstwem rolnym.<\/p>\n

Wi\u0119ksza i bardziej lubiana gospoda nale\u017ca\u0142a do pana Fritza Friedricha, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie posiada\u0142 jeszcze masarni\u0119. By\u0142 on r\u00f3wnie\u017c przewodnicz\u0105cym Zwi\u0105zku Raiffeisena i Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci. R\u00f3wnie\u017c zawiadywa\u0142 on tak\u017ce poczt\u0105 dop\u00f3ki c\u00f3rki nie opu\u015bci\u0142y domu. W tej gospodzie odpoczywa\u0142 podobno na popasie \u201eStary Fritz”.<\/p>\n

Gospoda Friedricha by\u0142a miejscem, w kt\u00f3rym spotyka\u0142y si\u0119 ro\u017cne zwi\u0105zki i stowarzyszenia, jak r\u00f3wnie\u017c zorganizowanej przyjemno\u015bci, takie jak Zwi\u0105zek Bojownik\u00f3w, Zwi\u0105zek \u015apiewak\u00f3w, Grupa Ta\u0144ca Ludowego m\u0142odzie\u017cy wiejskiej jak r\u00f3wnie\u017c Stra\u017c Po\u017carna. M\u0142odzie\u017c wiejska ch\u0119tniej bawi\u0142a si\u0119 w gospodzie Koschela.<\/p>\n

Nasz Pieszk\u00f3w, ch\u0142opska wie\u015b, mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c swoich rzemie\u015blnik\u00f3w. By\u0142y dwa m\u0142yny wodne, dwie ku\u017anie, dw\u00f3ch ko\u0142odzieii i jednego dekarza. Wszyscy samodzielni mistrzowie rzemie\u015blnicy, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c prowadzili ma\u0142e gospodarstwa rolne.<\/p>\n

Dwa sklepy towar\u00f3w mieszanych zaopatrywa\u0142y mieszka\u0144c\u00f3w wsi w towary codziennego u\u017cytku. Mo\u017cna tam by\u0142o kupi\u0107 prawie wszystko – od tekstyli\u00f3w poprzez \u015brodki \u017cywno\u015bci, napoje alkoholowe, narz\u0119dzia ogrodnicze, a\u017c do krowich \u0142a\u0144cuch\u00f3w. Wi\u0119kszy ze sklep\u00f3w by\u0142 w posiadaniu rodziny Breytung, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c prowadzi\u0142a dobr\u0105 piekarni\u0119 z bardzo smacznymi ciastkami, bu\u0142eczkami i chlebem. Ten ostatni dostarczano dwa razy w tygodniu nieodp\u0142atnie do dom\u00f3w. Dw\u00f3ch szewc\u00f3w i jeden fryzjer uzupe\u0142niali szereg osiad\u0142ych w miejscowo\u015bci rzemie\u015blnik\u00f3w. Do tego dochodzili jeszcze murarz, \u015blusarz, stolarz i konserwator dr\u00f3g
\noraz cie\u015ble pracuj\u0105cy w firmach zagranicznych. Opr\u00f3cz ch\u0142op\u00f3w, handlowc\u00f3w i rzemie\u015blnik\u00f3w mieszka\u0142o jeszcze kilka rodzin robotnik\u00f3w rolnych. Pracowali oni na licz\u0105cym 150 ha maj\u0105tku na ko\u0144cu dolnej cz\u0119\u015bci wsi oraz na licz\u0105cych 250 ha w\u0142o\u015bciach (Mittelhof) i sami tam mieszkali lub w pobli\u017cu. Opr\u00f3cz m\u0142yna w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci wsi by\u0142a jeszcze reszt\u00f3wka maj\u0105tku albo folwark, kt\u00f3ry pocz\u0105tkowo r\u00f3wnie\u017c nale\u017ca\u0142 do w\u0142o\u015bci.<\/p>\n

W roku 1937 te 65 ha zosta\u0142o podzielone na cztery dzia\u0142ki osadnicze. Te nowo budowane zagrody ch\u0142opskie w kierunku Chr\u00f3stnika i Gorzelina da\u0142y czterem rodzinom nowy dom. Ze wzgl\u0119d\u00f3w higienicznych uzyska\u0142a nasza gmina dzi\u0119ki staraniom naszego burmistrza Lobe’go (kt\u00f3ry posiada\u0142 swoj\u0105. zagrod\u0119 w dolnej cz\u0119\u015bci wsi) i przedstawicielstwu gminy w ko\u0144cu w roku 1929 wodoci\u0105g zasilany z kilku \u017ar\u00f3de\u0142 znajduj\u0105cych si\u0119 w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci wsi i kt\u00f3ry dzi\u0119ki naturalnemu spadkowi dzia\u0142a\u0142 prawie bez u\u017cycia pomp. Tylko cztery wy\u017cej po\u0142o\u017cone zagrody musia\u0142y korzysta\u0107 ze stacji pomp.<\/p>\n

Po tym gdy w roku 1922 nasza gmina wraz z s\u0105siednimi zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do sieci energetycznej, wodoci\u0105g ten by\u0142 jedyny w bli\u017cszej okolicy.<\/p>\n

Do tego nasz g\u0142\u00f3wny nauczyciel Gaede utworzy\u0142 z pomoc\u0105 zrzeszenia sportowego i dzieci szkolnych z kopalni piasku po wysch\u0142ym \u017ar\u00f3dle nowoczesny plac sportowy przy ulicy biegn\u0105cej w kierunku Raszowej (Grossreichen). Odprowadzana przez drena\u017c woda mia\u0142a zaopatrywa\u0107 w wod\u0119 planowane na rok 1939 k\u0105pielisko.<\/p>\n

Wojna spowodowa\u0142a, ze plan ten, jak wiele innych, spali\u0142 na panewce. Wielkie \u0142\u0105ki, przecinane ma\u0142ymi potokami, kt\u00f3re nie wysycha\u0142y nawet przy upale. Dawa\u0142o to w efekcie zdrow\u0105 flor\u0119 i faun\u0119. Co roku wraca\u0142y do naszej wsi dwie pary bocian\u00f3w. Mia\u0142y one swoje gniazda na drzewach zaopatrzonych w ko\u0142a od wozu. Jeden wyl\u0105g ptak\u00f3w odbywa\u0142 si\u0119 w dolnej cz\u0119\u015bci wsi a drugi w Mittelhofie, gdzie te\u017c rodzi\u0142y si\u0119 najliczniej.<\/p>\n

W obr\u0105bie naszej wsi znajdowa\u0142y si\u0119 prawie wszystkie klasy ziemi. Poczynaj\u0105c od strony Osieka od lasku zwanego jask\u00f3\u0142czym ogonem, a\u017c do lasu (Hardt) przy dolnej zagrodzie by\u0142a lekka ziemia piaszczysta, gdzie najbardziej udawa\u0142y si\u0119 \u017cyto, kukurydza i ziemniaki. Poczynaj\u0105c od Hardt wzd\u0142u\u017c dolnych \u0142\u0105k granicz\u0105cych z potokiem Ditterbach a\u017c do Kaferfeld (dos\u0142ownie pole chrz\u0105szczy) kt\u00f3re graniczy\u0142o z Mi\u0142oradzicami i z obr\u0119bem Grossreichen, by\u0142a ci\u0119\u017cka ziemia gliniasta. Uprawiano tam pszenic\u0119, j\u0119czmie\u0144, owies, rzepak, buraki spo\u017cywcze i cukrowe, og\u00f3rki, koniczyn\u0119 i lucern\u0119 dla karmienia inwentarza.<\/p>\n

Wymienione tu jarzyny, warzywa i zbo\u017ca uprawiane by\u0142y r\u00f3wnie\u017c na polach g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci wioski, posiadaj\u0105cej ziemie \u015brednie i ci\u0119\u017ckie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 zbior\u00f3w z p\u00f3l zu\u017cytkowywano na pasz\u0119 i tucz koni, byd\u0142a i \u015bwi\u0144, jak r\u00f3wnie\u017c drobiu. Niewykorzystane zbo\u017ce sprzedawano handlarzowi w Lubinie. Buraki cukrowe dostarczano do fabryki cukru w Lubinie. Og\u00f3rki sortowane u Seidla, w\u0119drowa\u0142y nast\u0119pnie dalej do Lubina i Legnicy do zak\u0142ad\u00f3w przetw\u00f3rczych znanych w ca\u0142ych Niemczech.<\/p>\n

Wyprodukowane mleko by\u0142o od roku 1935 dostarczane wielk\u0105 bryczk\u0105 do mleczarni Rodemiihle” w Zwierzy\u0144cu, gm. Niemst\u00f3w.<\/p>\n

Dalsze szkolenie m\u0142odzie\u017cy wiejskiej odbywa\u0142o si\u0119 w ramach wiejskiej szko\u0142y zawodowej prowadzonej przez g\u0142\u00f3wnego nauczyciela Gaede’go w naszym budynku szkolnym. Kto chcia\u0142, m\u00f3g\u0142 kszta\u0142ci\u0107 si\u0119 dalej w szkole gospodarstwa wiejskiego w Lubinie , z czego korzysta\u0142o wielu.<\/p>\n

Powr\u00f3t do przesz\u0142o\u015bci
\n<\/strong><\/p>\n\n\t\t